Κυριακή 17 Νοεμβρίου 2019

Τίμα τους γονείς σου..........


 12 απίθανες σκέψεις για μπαμπάδες

Για να γίνει κάποιος «μπαμπάς» ή «πατέρας» υποτίθεται ότι στη θεωρία είναι εύκολο αλλά στην πράξη μια προσπάθεια παραπάνω τη χρειάζεται!
Παίζει ρόλο η ηλικία, η ιδιοσυγκρασία, ο χαρακτήρας, ο τρόπος που βλέπει καθένας τα πράγματα αλλά και το πώς διαχειρίζεται τις καταστάσεις.
Συνταγή, βέβαια, δεν υπάρχει που να σε κάνει καλύτερο γονιό, όμως γνωστοί αλλά και ανώνυμοι άνθρωποι καταθέτουν στη συνέχεια 12 σημαντικές σκέψεις για εν ενεργεία ή μελλοντικούς μπαμπάδες που σίγουρα θα σας κάνουν εντύπωση και ίσως σας προβληματίσουν λίγο παραπάνω…
  • ·          Ο πατέρας μου συνήθιζε να παίζει με τον αδελφό μου και εμένα στον κήπο. Η μαμά έβγαινε έξω και φώναζε: «θα χαλάσετε το γκαζόν!». Κι εκείνος της απαντούσε: «Δεν μεγαλώνουμε γκαζόν, αγόpια μεγαλώνουμε!» – Harmon Killebrew
  • ·          Υπάρχουν τρία στάδια στη ζωή ενός άνδρα: Πρώτο στάδιο: Να πιστεύει στον Αη-Βασίλη. Δεύτερο στάδιο: Να μην πιστεύει στον Αη-Βασίλη. Τρίτο στάδιο: Να είναι ο ίδιος Αη-Βασίλης. – Ανώνυμος
  • ·          Το πιο σημαντικό έργο που ένας πατέρας μπορεί να κάνει για τα παιδιά του είναι να αγαπάει τη μαμά τους. – Theodore M. Hesburgh
  • ·          Υποτίθεται πως κάθε άντρας μπορεί να γίνει πατέρας. Χρειάζεται όμως κάτι παραπάνω για να γίνει «μπαμπάς» – Ανώνυμος
  • ·          7. Πραγματικά πλούσιος είναι ο άντρας που έχει παιδιά που τρέχουν να χωθούν στην αγκαλιά του, ακόμη κι όταν τα χέρια του είναι άδεια. – Ανώνυμος
  • ·          10. Οι καλοί μπαμπάδες δίνουν στα παιδιά τους ρίζες και φτερά. Ρίζες για να νιώθουν πού είναι το σπίτι τους και φτερά για να πετάξουν μακριά και ελεύθερα. – Jonas Salk
  • ·          11. Mπαμπάδες, αγαπήστε και αποδεχτείτε τα μέλη της οικογένειάς σας γι΄ αυτό που πραγματικά είναι, ακόμη κι αν η προσωπικότητά τους είναι πολύ διαφορετική από τη δική σας. Τα κουνέλια δεν πετούν, οι αετοί δεν κολυμπούν, οι γάτες δεν έχουν φτερά. Σταματήστε τώρα τις συγκρίσεις. Υπάρχει άφθονος χώρος για όλους στο δάσος! – Chuck Swindoll
  • ·          12. Πώς σκέφτεται ένα παιδί για τον πατέρα του σε κάθε ηλικία:

·          4 ετών: Ο μπαμπάς μου μπορεί να κάνει τα πάντα!
·          7 ετών: Ο μπαμπάς ξέρει τόοοσα πολλά!
·          8 ετών: Ο μπαμπάς μου δεν ξέρει τελικά και τόσα πολλά.
·          12 ετών: Ο μπαμπάς μου δεν ξέρει τι του γίνεται.
·          14 ετών: Ο πατέρας μου; Άσε καλύτερα!
·          21 ετών: Ωχ πάλι αυτός μπροστά μου!
·          25 ετών: Κάτι ξέρει για το θέμα ο πατέρας μου αλλά όχι και πολλά πράγματα.
·          30 ετών: Θα πρέπει να μάθω τι ξέρει ο πατέρας μου για το θέμα.
·          35 ετών: Πριν αποφασίσουμε ας ζητήσουμε και τη γνώμη του μπαμπά.
·          50 ετών: Τι άραγε να πίστευε ο πατέρας γι΄ αυτό;
·          60 ετών: Τελικά ο πατέρας μου είχε τεράστια εμπειρία!
·          65 ετών: Α, ρε πατέρα! Μακάρι να ζούσες και να μιλούσαμε σήμερα οι δυο μας! – Ανώνυμος


ΡΙΓΑΝΗ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!


Το πασίγνωστο αντιοξειδωτικό που ρίχνει πίεση και χοληστερόλη


FacebookWhatsAppTwitterE-mailΠερισσότερα...26





Η ρίγανη είναι τρόφιμο ή συστατικό που μπορεί να προστεθεί και να καταναλωθεί μαζί με άλλα τρόφιμα. Είναι πλούσια σε μια σειρά στοιχείων με ευεργετική δράση στον ανθρώπινο οργανισμό
.
Φυτικές ίνες: Η ρίγανη είναι καλή πηγή φυτικών ινών. Οι φυτικές ίνες, ερχόμενες σε επαφή με τα χολικά άλατα και τις καρκινογόνες τοξίνες στο παχύ έντερο, τα απομακρύνουν από τον οργανισμό μας. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη διάσπαση της χοληστερόλης για τη δημιουργία και άλλων χολικών αλάτων. Οι δίαιτες υψηλής περιεκτικότητας σε φυτικές ίνες έχει αποδειχθεί ότι μειώνουν τα υψηλά επίπεδα χοληστερόλης και τον κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου.

Βιταμίνες και ιχνοστοιχεία: Η ρίγανη είναι πλούσια σε βιταμίνες και θρεπτικά συστατικά. Για παράδειγμα, 20γρ. αποξηραμένης ρίγανης παρέχουν 333,8 mg καλίου, 0,88 mg ψευδαργύρου, 8,8 mg σιδήρου, 2,2 γρ. πρωτεΐνης, 315,2 mg ασβεστίου και 0,92 μαγνησίου, όλες δηλαδή τις ζωτικής σημασίας θρεπτικές ουσίες που χρειάζεται το σώμα, για να παραμείνει υγιές και να εργαστεί στο μέγιστο των δυνατοτήτων του. Η ρίγανη είναι πλούσια σε βιταμίνες Β3 και Β6.

Αντιοξειδωτικά: Παράλληλα, η ρίγανη εμφανίζει και ισχυρή αντιοξειδωτική δράση. Συγκεκριμένα, κάποια συστατικά της εμποδίζουν τη δράση των ελευθέρων ριζών και μάλιστα πειραματικά δεδομένα δείχνουν εντονότερη αντιοξειδωτική ικανότητα ακόμα και από δύο συνθετικά παρασκευασμένα αντιοξειδωτικά (BHT και ΒΗΑ) που χρησιμοποιούνται ευρέως σήμερα στα συσκευασμένα κρέατα.

Οι θεραπευτικές ιδιότητες της ρίγανης
Σύμφωνα με την έρευνα, τα αιθέρια έλαια της ρίγανης και τα συστατικά της θυμόλη και καρβακρόλη μπορούν να βοηθήσουν στην αναστολή της ανάπτυξης πολλών βακτηρίων και μυκήτων, συμπεριλαμβανομένων αυτών που προκαλούν τροφιμογενείς λοιμώξεις. Επιπλέον, το έλαιο της ρίγανης αναστέλλει την ανάπτυξη των ζυμομυκητών, συμπεριλαμβανομένου του candida albicans, που μπορεί να προκαλέσει κολπίτιδα ή στοματικές λοιμώξεις.
Μελέτες έχουν δείξει επίσης πως ένα συστατικό της ρίγανης θα μπορούσε δυνητικά να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία του καρκίνου του προστάτη. Ωστόσο η έρευνα συνεχίζεται, ώστε να διαπιστωθεί ο τρόπος με τον οποίο δρουν προστατευτικά τα συστατικά της ρίγανης.

Χρήσεις της ρίγανης
Η ρίγανη χρησιμοποιείται ως αφέψημα ή έγχυμα, διευκολύνει την πέψη και ηρεμεί το νευρικό σύστημα. Επίσης, είναι ελαφρύ διουρητικό. Για το αφέψημα χρησιμοποιούνται οι βλαστοί του φυτού, όταν είναι ανθισμένο, γιατί τότε περιέχει το έλαιο με τη μεγαλύτερη θεραπευτική αξία. Το «τσάι» από ρίγανη βοηθάει στην υπέρταση και στην αρτηριοσκλήρυνση.


Παρασκευή 8 Νοεμβρίου 2019

ΜΑΧΑΤΜΑ ΓΚΑΝΤΙ


Είπε:

·         Πρώτα σε αγνοούν, μετά σε κοροϊδεύουν, μετά σε πολεμούν, μετά τους νικάς.
·         Τα εφτά που δεν πρέπει να έχεις: Πλούτο χωρίς μόχθο, Γνώση χωρίς χαρακτήρα, Πολιτική χωρίς αρχές, Απόλαυση χωρίς συναίσθημα, Εμπόριο χωρίς ήθος, Επιστήμη χωρίς ανθρωπιά, Αγάπη χωρίς θυσία.
·         Κανείς δεν μπορεί να με πληγώσει χωρίς τη συγκατάθεσή μου.
·         Τη μέρα που η δύναμη της αγάπης θα υπερνικήσει την αγάπη της δύναμης, ο κόσμος θα γνωρίσει την ειρήνη.
·         Πρέπει να ζούμε σαν να πρόκειται να πεθάνουμε αύριο [K2] και να μελετάμε σαν να πρόκειται να ζήσουμε για πάντα.
·         Ο Θεός δεν έχει θρησκεία.
·         Ένας δειλός είναι ανίκανος να δείξει αγάπη. Αυτό είναι προνόμιο των γενναίων.
·         Η ικανότητα να συγχωρείς είναι προσόν του δυνατού. Οι αδύναμοι ποτέ δεν συγχωρούν.
·         Το μόνο αποτέλεσμα που θα έχει το «οφθαλμόν αντί οφθαλμού» είναι ότι θα καταλήξει να κάνει όλον τον κόσμο τυφλό.
·         Ευτυχία είναι όταν αυτά που σκέφτεσαι, αυτά που λες και αυτά που κάνεις, βρίσκονται σε αρμονία.
·         Η ελευθερία δεν αξίζει τίποτα αν δεν συμπεριλαμβάνει την ελευθερία να κάνεις λάθη.
·         Είναι καλύτερα να στέκεσαι όρθιος με σπασμένο και μπανταρισμένο κεφάλι, από το να σέρνεσαι με την κοιλιά για να γλιτώσεις το κεφάλι σου.
·         Ο μόνος τύραννος που δέχομαι είναι η σκληρή φωνή μέσα μου.
·         Ένας άνθρωπος είναι το σύνολο των πράξεών του. Τι έχει κάνει, τι μπορεί να κάνει. Τίποτε άλλο.


 [K1]Συμφωνώ και επαυξάνω. Ο Χριστός είπε: ¨Μην κάνεις στους άλλους αυτό που δεν θες να σου κάνουν¨.
Αυτό μόνο να εφαρμόζαμε θα ζούσαμε σε έναν επίγειο παράδεισο.
 [K2]Προσπαθώ να το εφαρμόζω κάθε στιγμή .Για ποιο λόγο να τσακώνεσαι; Για ποιο λόγο να στεναχωριέσαι για ασήμαντα πράγματα;
CARPE DIEM
 [K3]Να αγαπάς την ευθύνη. Να λες εγώ θα σώσω τον κόσμο . Αν χαθεί εγώ θα φταίω.
Ν. Καζαντάκης

Κάνε παιδί να δεις καλό ....




Πέμπτη 7 Νοεμβρίου 2019

Λίγη τροφή για σκέψη


Δεσμώτης τήδε ίσταμαι
Ελευθέριος Ανευλαβής


Οι ουτοπίες μάς βοηθούν να ζήσουμε στον τόπο που καταδικαστήκαμε να ζούμε!

Αυτός ο άνθρωπος, ο μικρός, ο Μέγας.

Η εκτυφλωτική λάμψη της ύβρεως της ανθρώπινης γνώσης
(Ύβρις: το ξεπέρασμα του μέτρου) σκόρπισε τους ιερούς ίσκιους, που φόβιζαν τον άνθρωπο, μα και τον προστάτευαν από το παράλογο της ζωής και του θανάτου. 


Και τώρα, με τρόμο και απορημένος, αντικρίζει το ειδεχθές κενό, που μόνος του δημιούργησε και μόνος του έπεσε μέσα.


Τρομοκρατημένος, ο άνθρωπος της κενότητας, κάνει μακροβούτια στους μυστηριώδεις βυθούς των γονιδίων, αναζητώντας καινούργιους προστατευτικούς ανίερους, πια, ίσκιους, πριν ακόμη μάθει να κολυμπά στην απέραντη θάλασσα της ατέρμονης γνώσης. 


Χωρίς να έχει σκεφτεί, πώς θα χρησιμοποιήσει την καινούργια του, τρομακτική, γνώση. Πώς θα δημιουργήσει άνθρωπον καινόν, καινούργιο, κατ’ εικόνα και ομοίωσίν του. 


Τεχνοκράτες Φάουστ, που νομίζουν πως κατέχουν το μυστικό της γνώσης, ενώ δεν είναι παρά μαθητευόμενοι μάγοι Μέρλιν, σίγουρα και σύντομα θα τους δοθεί να καταλάβουν, πως το «τζίνι», που έβγαλαν από το μπουκάλι, θα στραπατσάρει την αλαζονεία τους. 


Ας κοιτάξει τα μούτρα του στον συνειδησιακό του καθρέφτη. Αυτό το απάνθρωπο πρόσωπο του πολέμου, το καταφαγωμένο από τα μαλάματα της απληστίας, της δουλοφροσύνης στο χρήμα, αυτό το άσχημο πρόσωπο της αδιαφορίας, της παραίτησης, της καταστροφής κάθε αξίας και ηθικής, αυτό το δύσμορφο πρόσωπο, δικό του είναι.


Αυτός είναι, ο μικρός άνθρωπος, ο αξιοπεριφρόνητος:
Που τον στραβώνει, η λάμψη του πλούτου, που ψευτίζει κάθε αξία.
Που θολώνει τον νου του, η αλαζονεία.
Που την ψυχή του φθείρει η απληστία.
Που, καμώνεται πως υπηρετεί τον λαό, ο σπουδαιογελοίος,
μα ουδέποτε υπηρετεί την αλήθεια.
Που μιλά για δικαιοσύνη, και εννοεί εκδίκηση.
Που αγοράζει ετοιματζίδικες γνώμες, από το γυάλινο βλακοκούτι. 


Αυτός ο μικρόψυχος άνθρωπος, τα μικραίνει όλα στο μπόι της μικρότητάς του.
Και δεν έχει, πια, τη δύναμη να περιφρονήσει τον εαυτό του,
γιατί του στέρησαν
το «μέσα» βλέμμα, και δεν μπορεί πια να δει εντός του. 


               Αυτός ο μικρός άνθρωπος, ρωτά: 


«Τι είναι δικαιοσύνη;»,
γιατί δεν ήταν τυφλός όταν δίκαζε.

«Τι είναι αγάπη;»,
γιατί δεν την νοιώθει πια, και τη μπερδεύει με τον πόθο.

«Τι είναι έρωτας;»,
γιατί δεν φτερουγίζει πια μες την καρδιά του, και δεν μπορεί να τον ξεχωρίσει από το ζωώδες γαμήσι.

«Τι είναι αστέρι;»,
γιατί πια δεν κοιτά τον ουρανό, παρά μόνο να σκύβει το κεφάλι στη γης ξέρει.

«Τι είναι δημιουργία;»,
γιατί τα μάτια της ψυχής του είναι κλειστά και δεν τη βλέπει, σε κάθε λουλούδι, σε κάθε ζωντανό, σε κάθε αστέρι, στην ανατολή και τη δύση του ήλιου, στο νότισμα της βροχής και στο φύσημα του αγέρα, στην ανάσα του άλλου.

Και να, ο Άνθρωπος, ο Καλός, ο Μέγας,
Κινά, με λογισμό μαζί και όνειρο,
με ψυχή και νου γεμάτα κόσμους,
κινά για να γίνει, σκοπός ο ίδιος και μέσον,
αυτός που θα πραγματώσει την ανθρωπιά του Ανθρώπου.
Τον εξανθρωπισμό του.

Αυτό ο άνθρωπος, ο Καλός, ο Μέγας,
«Που (δεν) τον εμποδίζουν ευτελείς συνήθειες/και μικροπρέπειες, κι αδιαφορίες»
(Κ. Καβάφης),

Θα θυσιάζεται, εδώ στη γη, όχι για τη βασιλεία των ουρανών,
αλλά για να γεννήσει, εδώ, σ’ αυτήν τη γη, την ανθρωπιά του Ανθρώπου.

Θα σπαταλιέται για τον άλλον, χωρίς να περιμένει αμοιβή,
μιας, κι αυτή η σπατάλη της ψυχής του, είναι η μόνη αμοιβή,
που τον πληροί, τον γεμίζει. 


Θα φυτεύει τον Λόγο του, όχι αδολεσχή λόγια, μπαρούφες,
στα μυαλά των ανθρώπων, για να καρπίσουν. 


Θα δικαιώνει το μέλλον και θα συγχωρεί το παρελθόν, χωρίς να το ξεχνά. 


Η πληγωμένη του ψυχή κρύβει τον άνθρωπο,
που δεν έγινε ακόμη Άνθρωπος και θα ματώνει γι’ αυτόν,
μέχρις ότου φανεί ο Άνθρωπος, ο δημιουργός,
που δεν έχει ανάγκη από πιστούς, αλλά από συντρόφους. 


Ο Άνθρωπος που «θα γίνεις αυτός που είσαι (άνθρωπος) μαθαίνοντας: γένοι' οίος εσί μαθών» (Πίνδαρος).


Ο άνθρωπος, που θα ντρέπεται, όταν τυχαίνει, να τον ευνοεί η τύχη,
γιατί τίποτα δεν θα θέλει, που δεν θα το έχει μόνος του αποκτήσει.
Με τη δύναμη του νου και της ψυχής του.


Που δεν θα υποτάσσεται, παρά μόνο στην προσταγή της συνείδησής του,
και, γι αυτόν τον άνθρωπο, ανεξερεύνητο θα μένει, μόνο, ό,τι δεν ερευνά. 


Ανεβαίνοντας πάντα, όλο και ψηλότερα, για να φτάσει τον Άνθρωπο,
το μόνο που θα περιμένει, ίσως, είναι κάποιο αστροπελέκι. 


Ο άνθρωπος, αυτός, όχι πια ο μικρός, αλλά
ο Μέγας θα περάσει τροπαιοφόρος
τις πύλες της Πόλεως των Ελλήνων ανθρώπων.

ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ ΕΓΩ. ΤΙ Μ' ΑΝΩ ΚΑΤΩ ΕΛΚΕΤ' ΑΜΟΥΣΟΙ
ΟΥΧ ΥΜΙΝ ΕΠΟΝΟΥΝ, ΤΟΙΣ Δ' ΕΜ' ΕΠΙΣΤΑΜΕΝΟΙΣ.
ΕΙΣ ΕΜΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΡΙΣΜΥΡΙΟΙ, ΟΙ Δ' ΑΝΑΡΙΘΜΟΙ ΟΥΔΕΙΣ.
ΤΑΥΤΑ ΑΥΔΩ ΚΑΙ ΠΑΡΑ ΠΕΡΣΕΦΟΝΗ

Εγώ είμαι ο Ηράκλειτος. Τι με τραβάτε πάνω-κάτω αγράμματοι;
Κόπιαζα, όχι για σας αλλά γι’ αυτούς που με καταλαβαίνουν.
Ένας όταν είναι άνθρωπος για μένα τρεις μυριάδες, και οι αναρίθμητοι κανένας.
Τούτα θα πω και στην Περσεφόνη.

«Τήδε κείμαι τοις ένδον ρήμασι πειθόμενος»